Het Fjoertoerreisje

Het Fjoertoerreisje

Saskia de Haas

Jolle en ik gaan vrijdag al met de snelboot naar Terschelling.
We huren fietsen en nemen gelijk een kijkje op de locatie.

 

 

 

 

 

 

Dit is het huisje waar we verblijven.
Het is erg knus.
Hier is Jolle aan het werk.
Hij denkt na.

 

 

 

 

 

 

Na een lange reis arriveren de volgende ochtend ook Carlo en Wouter.
Ze gaan gelijk aan het werk.
Dit zijn Jolle en Wouter.
Carlo is al aan het sjouwen.

 

 

 

 

 

 

We helpen allemaal op onze eigen manier mee.

 

 

 

 

 

 

Als de bol staat, gaan we terug naar het huisje.
We drinken een kopje thee en eten Terschellingse pondkoek.
De pondkoek vinden we in het keukenkastje.
We gokken dat de vorige bewoners de koek zijn vergeten.

 

 

 

 

 

 

De zon gaat onder.
De duinen en bomen kleuren in alle kleuren.
De bol geeft licht.
Jolle verdwijnt in de bol.

 

 

 

 

 

 

Veel wandelaars blijven even stilstaan om de bol en de muziek te bewonderen.
Mensen blijven maar herhalen hoe mooi ze het vinden.

 

 

 

 

 

 

Ook stoppen veel mensen om een foto te maken.

 

 

 

 

 

 

Na een paar uur in de bol denkt Jolle dat de lampjes ogen zijn.

 

 

 

 

 

 

Weer een paar uur later begint Jolle zich nog meer af te vragen.

 

 

 

 

 

 

Hij wil het toch zeker weten.

 

 

 

 

 

 

Nadat de laatste wandelaars passeren ruimen we alle techniek op.
We zijn al best moe, dus we besluiten de bol nog te laten staan.

 

 

 

 

 

 

De volgende ochtend ervaren we het campingleven.
Wouter heeft verse broodjes gehaald en de koffie staat al te pruttelen.

 

 

 

 

 

 

Er wordt goed samengewerkt.
Binnen een uur is de bol afgebroken.

 

 

 

 

 

 

De zon schijnt fel.
Van al het harde werken krijgen we dorst.
Net als bijna iedereen kunnen we als het warm is nog maar aan één ding denken.

 

 

 

 

 

 

Eind goed, al goed.