Tien dagen stil

Tien dagen stil

Tien dagen stil

Saskia de Haas

Ik ga de stilte opzoeken.
Ik ga de stilte opzoeken en tien dagen lang zwijgen.

Tien dagen is best lang. Tien uur zou ook al lang zijn, als je slaap niet meerekent.
Ik ben in mijn hele leven nog nooit zo lang stil geweest.

Ik ga niet alleen tien dagen zwijgen, ik mag ook tien dagen niet schrijven.
Eigenlijk mag ik niks. Ik mag niet schrijven, niet lezen, geen muziek luisteren. Ik mag geen contact hebben met de buitenwereld, of met de andere aanwezigen (ook geen oogcontact). Alle elektronica moet ik bij aankomst afleveren.
Ik mag zelfs geen yoga beoefenen.

Nu ik nogmaals lees wat ik allemaal niet mag doen, realiseer ik mij hoeveel ik altijd wel doe.
Ik ben altijd bezig, zelfs als ik al ‘niks’ doe en ‘stil’ ben, doe ik alsnog iets. Dan ben ik ‘stil’ met een fijn muziekje op de achtergrond en een kat op schoot.

Deze stilte, die ik nu ga opzoeken, ken ik nog niet. Ik heb geen idee waar deze stilte zit en hoe die straks verschijnt.

Ik vind het spannend. Ik vind het spannend om tien dagen niks te doen. Om mij over te geven aan het moment. Aan de stilte.
Het allerspannendste vind ik de eerste uren. Ik ben bang dat de tijd heel traag voorbij tikt en ik me dan realiseer dat er nog geen twee uren voorbij zijn, en ik nog steeds tien dagen te gaan heb.